header-hv2

Şeyh Kutbi Efendi

Şeyh Kutbi Efendi (d. 1862, İstanbul – v. 1913, İstanbul), İslâm âlimi, şair, bestekâr.

Şeyh Kutbi Efendi (Kutbi Dede) İstanbul’da Kocamustafapaşa’daki Sünbül Efendi Âsitânesinde dünyâya geldi. Asıl adı Mehmed Kutbüddin olup bu dergâh-ı şerîfin postnişîni Seyyid Mehmed Rızâeddin Efendi’nin oğludur. Çocukluk ve gençlik yıllarında ilim tahsil etti. Tarîkat terbiyesini babasından aldı ve genç yaşında hilâfet aldı. 1885’te Koca Mustafa Paşa Camii hatibliğine tayin edildi. 5 Rebîülevvel 1309 tarihinde babasının Hakk’a yürümesi üzerine aynı dergâha postnişîn oldu. Şeyhliğinin ikinci senesinde Hacca gitti. Merkez Efendi Tekkesi şeyhi Ahmed Mesud Efendi’nin kızı Fatma Zehrâ Hanım’la evlendi ve bu evlilikten, kendisinden sonra postnişîn olan, Râzî Efendi dünyaya geldi.

Şeyh Kutbî Efendi, 11 Safer 1332 tarihinde Hakk’a yürüdü ve dergâh-ı şerîfin bahçesindeki türbelerin birinde babasının yanına defnedildi.

Şeyh Kutbi Efendi’nin Mûsiki Hayatı ve Eserleri

Devrinde dînî mûsikîye dâir bilgisi ve bu sahada bestelediği ilâhilerle tanınan Kutbî Dede, mûsiki bilgilerini dergâhın zâkirlerinden olan Hamâmîzâde İsmâil Dede’nin öğrencilerinden Mutafzâde Ahmed Efendi’den almıştır. Özellikle “devrân” zikri esnâsındaki hâkimiyetiyle tanınmışdır.

Tesbit edebildiğimiz kadarıyla, günümüze ulaşan üç bestesi vardır.

1. Güftesi ve bestesi kendisine ait olan Hüzzam ilahi “Ey gonca-i gülgeşt-i bekâ Hazret-i Sünbül
2.Dostlar bilin şimden gerü nâm u nişân olmaz bana” mısraıyla başlayan Hüzzam ilahi
3.Dağlar ile taşlar ile çağırayım Mevlâm seni” mısraıyla başlayan Hicaz ilâhi

(Görüntüleme: 1 / 31)

Video